Franciszek Maksymilian Sobieszczański
Biografia
Franciszek Maksymilian Sobieszczański urodził się w Bychawie na Lubelszczyźnie. Po ukończeniu szkoły parafialnej w Horochowie na Wołyniu rozpoczął pracę jako uczeń ogrodnika w ogrodzie botanicznym Liceum Krzemienieckiego.
W lipcu 1831 roku przedostał się do Królestwa Polskiego i wstąpił do oddziału powstańczego Samuela Różyckiego. Po upadku powstania udał się do Galicji, gdzie pracował w dobrach hr. Tarnowskiego w Dzikowie jako lektor i kierownik biblioteki dzikowskiej.
W 1834 roku rozpoczął pracę w krakowskiej drukarni Helcla, a w latach 1837-1838 podróżował po Niemczech, Francji i Anglii. Po powrocie do Krakowa został aresztowany i przekazany Rosjanom, co zaowocowało współpracą z carską policją i śledzeniem polskich emigrantów w Europie Zachodniej.
Od 1846 roku pracował w Komitecie Cenzorskim w Warszawie, a od 1854 jako starszy cenzor. Był redaktorem kalendarza Obserwatorium Astronomicznego, członkiem komitetu redakcyjnego „Tygodnika Ilustrowanego” oraz współpracownikiem Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda. W latach 1861-1863 pełnił funkcję prezesa Komitetu Cenzorskiego.
Jako historyk samouk zajmował się historią sztuki - jego dwutomowa monografia „Wiadomości historyczne o sztukach pięknych w dawnej Polsce” uznawana jest za pierwszą syntezę dziejów sztuki polskiej. Prowadził też badania archeologiczne, dowodząc, że ważniejsze grody słowiańskie istniały przed przyjęciem chrześcijaństwa.